Wat is de persoonlijkheid
van jouw bedrijf?

Doe de test om erachter te komen welk archetype het beste past bij jouw brand, zodat je vanuit de kern kan verbinden met jouw klanten.

Stories

shape blue 02
shape blue 01

Welkom bij de Blog

Stories

shape blue 02
shape blue 01

Welkom bij de Blog

Tamara’s stageblog: deel 3

Tamara Zwarts is 24 jaar en woont in Assen. Ze studeert in Groningen en doet daar een master Arbeids- Organisatie en Personeelspsychologie. Ze wordt enthousiast van alles rondom coachen en loopt daarom haar masterstage bij Blooming Stories.
Benieuwd naar wat Tamara allemaal doet? Je kunt haar volgen op Instagram via @coaching.student.

Deze week gaat de blog over iets waar ik knetter goed in ben..

Echt, ik zeg dit niet snel over mezelf, maar als het over deze skill gaat dan heb ik écht talent!

Mijn talent komt vooral naar voren wanneer ik nadenk over een situatie die zich in de nabije toekomst af zal gaan spelen. Dit kan echt elke bedenkbare situatie zijn. Wat ik dan vrij automatisch en zonder moeite doe, is de aller stomste, nadeligste, onprettigste, gevaarlijkste of vernederendste uitkomst bedenken die er maar in me op kan komen. Realistisch hoeft het niet te zijn. Liever niet zelfs.

Mocht je niet helemaal snappen wat ik nou bedoel, dan zal ik er even een voorbeeldje in gooien. Tijdens de allereerste praktijk dag van de coachopleiding (hoera, eindelijk weer in het echt!) stonden er taartjes voor ons klaar. In plaats van dat ik gewoon een taartje pak – daar staan ze immers voor – beeld ik me in dat mensen me wel asociaal en een vreetzak zullen vinden. Wat doe ik? Ik vraag om toestemming voor iets wat duidelijk mag. Zucht. 

Goed, nu maak ik er natuurlijk een grapje van maar vervelend is het wel. Het zorgt er namelijk voor dat ik met tegenzin bepaalde taken aanpak of situaties in ga, of dat ik gewoon helemaal niet begin (want, dan kan mijn dramatische zelfbedachte scenario ten minste ook geen waarheid worden). 

Gedurende de praktijk dag werd dit dan ook mijn coachvraag. Een van mijn mede coaching studenten ging mij hier in coachen om te oefenen. En waar we op kwamen vind ik zo leuk, ik moet het met jullie delen.

Al die mogelijke dramatische scenario’s vormen een zware, donkere wolk in mijn hoofd.
Soms probeer ik die donkere wolk weg te duwen, door aan mezelf te vertellen dat die wolk helemaal niet de realiteit hoeft te zijn. Maar hoe harder ik tegen die wolk duw, hoe liever hij lijkt te willen blijven. De donkere wolk wil dus niet weg.

Maar wat nou, als ik hem gewoon zou vervangen? Door een zonnetje, bijvoorbeeld.  Ik merkte dat het enorm veel met me deed wanneer ik mezelf niet afvroeg “Wat is nou het ergste wat er gebeuren kan?” maar juist “Wat is nou het meest fantastische wat gebeuren kan?” of “Wat voor tofs brengt het jou als je het gewoon doet?”. In plaats van tegen de donkere wolk te duwen, voelt dit alsof ineens de zon gaat schijnen en de wolk vanzelf verdwijnt. Er zijn dan geen zware tegenzittende gevoelens, maar juist vooruitduwende, enthousiaste kriebels. 

De aankomende twee weken ga ik dus proberen mezelf vaker te vragen wat nou het tofste is wat er kan gebeuren en wat het gewoon doen van wat ik zou willen, me brengt. Doe jij ook mee? Kijken we dan hoe we ons voelen!

Deel dit artikel via:

Deel op facebook
Deel op twitter
Deel op linkedin
Deel op pinterest
Iris en Liesbeth - Founders

hey Hallo!

Wij zijn Liesbeth en Iris,

en we staan erom bekend dat we altijd tips kunnen geven over de meest uiteenlopende onderwerpen. Daarom besloten we ze te gaan delen via deze blog. 

Voor ons geldt dat inspiratie via mega uiteenlopende wegen tot ons kan komen. Dat kan komen in de vorm van een podcast, boek of een lezing. Maar ook in de vorm van een inzicht, lifehack of tool. Het helpt ons allemaal te floreren en zo ons beste leven te leiden. Elke dag!

Dit vind je misschien Ook leuk:

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *