Wat is de persoonlijkheid
van jouw bedrijf?

Doe de test om erachter te komen welk archetype het beste past bij jouw brand, zodat je vanuit de kern kan verbinden met jouw klanten.

Stories

shape blue 02
shape blue 01

Welkom bij de Blog

Stories

shape blue 02
shape blue 01

Welkom bij de Blog

Canvas Rotterdam Vergaderlocatie

Waarom er meer moed nodig is om ergens mee te stoppen, dan om iets te starten

De Blooming Stories Podcast is een plek waar we de verhalen willen delen waarin je hoort hoe mensen zijn gaan floreren in hun werk en in hun leven. Al gauw denk je dan aan de mooie succesverhalen, overwonnen uitdagingen en enorme groei. Misschien denk je dan niet gelijk aan ‘stoppen’. Terwijl ergens mee stoppen vaak het begin is van iets nieuws. Ergens mee stoppen terwijl het goed gaat, is misschien nog wel moediger dan de onzekerheid aangaan van het starten van iets nieuws. 

Iris vertelt in deze allereerste podcast aflevering over haar vorige bedrijf Canvas Rotterdam, waar ze al voor de Coronacrisis over dacht dat het wellicht geen lang leven beschoren zou zijn. Het proces om ermee te stoppen duurden een klein jaar en er waren verschillende peilers waarop ze uiteindelijk heeft getoetst of ze er nog wel mee door moest gaan. 

Ten eerste merkte ze dat ze steeds verder van haar persoonlijke visie voor de locatie af kwam te staan. Daarnaast was ze steeds vaker overprikkeld en kon ze letterlijk minder ruimte innemen. Ten derde realiseerde ze dat ze weliswaar dingen deed waar ze goed in was en wellicht ook beter dan vele anderen, maar dat het faciliteren van ruimte niet haar ‘zone of genius was’. Ten slotte plotte ze dit ook in het grotere plaatje van haar persoonlijke ‘why’ en kwam ze tot de conclusie dat dit ook niet de meest succesvolle manier was om haar unieke talent in te zetten voor haar missie om anderen te laten floreren. 

Luister de hele aflevering via SPOTIFY | APPLE PODCAST

Dit is een transcriptie van het grootste deel van de podcastaflevering

Deze podcast aflevering gaat over ergens mee stoppen, want de kans dat jij deze podcast bent gaan luisteren omdat je recent hebt gehoord over een nieuw bedrijf van mij van Liesbeth. En vind je het leuk om ons daarbij te volgen. Of ben je nieuwsgierig naar onze methode waarmee we werken of naar een mooie ondernemerstips? 

Maar eigenlijk wil ik je daarvoor eerst even meenemen in wat er ook nodig is geweest om ergens ergens mee te kunnen starten, namelijk dat ik ook ergens mee ben gestopt. En ik vind het zo belangrijk, omdat er soms zo veel meer moet nodig is om met iets te stoppen dan om ergens mee door te gaan. 

Gisteren kreeg ik tijdens een online groepssessie de vraag wanneer wij hadden besloten om een kantoorruimte te gaan huren voor ons bedrijf. Het antwoord daarop alsnog een lange. En toen dacht ik: dit is eigenlijk heel waardevol om dit ook met anderen te delen, omdat ergens mee stoppen misschien nog wel moediger dan het opstarten van een nieuw bedrijf.

We delen graag succesverhalen. We zetten graag andere ondernemers in de spotlight, maar wellicht is het nog wel het meest inspirerend om soms ook de andere kant van het verhaal te horen en te horen hoe ik tot een punt ben gekomen. Om te bedenken dat iets niet goed bij mij past en dat iets mij niet meer voedt. En je mee te nemen in de meer kwetsbare kant van het ondernemerschap. Wat je misschien niet altijd ziet aan de buitenkant, en zeker niet als je ons volgt op op Instagram. We hebben een hele vrolijke en energiek huisstijl en maar daarachter zitten natuurlijk ook gewoon een bepaalde beslissingen die moeilijk zijn geweest en keuzes die zwaar zijn geweest. 

Vandaag neem ik je dus mee in waarom ik ben gestopt met Canvas Rotterdam, en ik vertel je een aantal hele belangrijke momenten die daaraan vooraf zijn gegaan en hè. Het is wat zijn belangrijke overwegingen van mij geweest om er echt mee te stoppen. En natuurlijk ook welke rol COVID-19 en de intelligente lock down daarin hebben gespeeld. 

Hoe het begon

Ik hoop je te kunnen inspireren met waarom stoppen net zo goed een succes is. En door te delen hoe ik ermee om ben gegaan hoop ik jou misschien ook al te inspireren met iets te stoppen. Voordat ik ga vertellen waarom ik ben gestopt en hoe ik daartoe ben gekomen, is het misschien eerst goed om kleine uitstap te maken, naar ja, waarom ik überhaupt deze locatie. Ik ben begonnen waarom ben gestart met Canvas Rotterdam, want dat is eigenlijk ook nog helemaal niet lang geleden. Het is nu zijn tweeëneenhalf jaar geleden dat ik de sleutels kreeg van deze locatie. Ik had de visie om hier mijn ideale werkplek van te maken: ik geef training, ik coach mensen en ik wil er natuurlijk ook gewoon lekker kunnen werken om allemaal andere dingen te doen. En ik was in de veronderstelling als ik in Rotterdam niet kon vinden wat echt bij mijn behoefte past, dan zijn er meer mensen zouden zijn die hier tegenaan lopen. Er zijn meer dan genoeg vergaderd locaties. Er zijn meer dan genoeg trainingslocaties. Er zijn ook voldoende coach ruimtes. Maar niets had dat wat ik zocht, dat het laagdrempelig was, dat mensen zich thuis voelden, dat ze zich echt op hun gemak voelden, dat het echt uitnodigt om je schoenen uit te trappen en je benen op te trekken en lekker in ontspanning hier te gaan zitten. 

Vanuit die gedachte ben ik deze locatie gestart. Ook gedreven door het feit ik toen nog in het centrum van Rotterdam woonde, maar wel met een peuter en een baby. Ik deed mijn coaching in eerste instantie gewoon vanuit mijn woonkamer en dat betekenen dat ik eigenlijk altijd eerst een uur bezig was met het klaarmaken van mijn woonkamer voor het ontvangen van zakelijke klanten. Ik wilde natuurlijk niet dat er overal speelgoed, was of gebruikte spuugdoekjes rond slingerden. Dat werkt in eerste instantie prima, maar ik wilde ook dat mijn huis een thuis is, en ik wil mijn werk ergens anders kunnen doen. En toen kon ik dus niet vinden waar ik naar zocht een heb ik besloten om Canvas Rotterdam te beginnen. Ik noemde het Canvas omdat ik het zag als een blanco canvas voor iedereen. Dus dat ook anderen hier hun eigen ding van konden maken. 

Met een kleine lening bij een vriend en mijn volledige zakelijke spaarpotje heb ik deze locatie helemaal ingericht. Van alle ruimtes heb ik mini woonkamers gemaakt en al gauw konden de deuren openen. 

Ik heb nauwelijks geld uitgeven aan aan marketing, nooit advertising ingezet en het balletje gewoon echt rollen. Ik kreeg steeds meer aanvragen en ik voelde me vaak vereerd om dan te horen dat mensen mij helemaal niet kenden, maar dat ze via via bij mij terecht waren gekomen. Dat daar in eerste instantie dus coaches en startende ondernemers, maar op een gegeven moment kreeg ik ook steeds grotere aanvragen van grotere organisaties. Denk aan de Gemeente Rotterdam, de Hogeschool, de Universiteit. Teams van artsen, Nationale Nederlanden, H&M, Greenwheels, noem maar op, Dat is natuurlijk superleuk dat die allemaal via via deze locatie wisten te vinden en dat ze er ook allemaal echt heel erg blij van werden om hier te vergaderen. 

Steeds vaker thuis aan het werk

Het liep steeds beter en het ging boven verwachting goed, maar wat ik aan mezelf merkte was dat ik zelf steeds vaker overprikkeld was. Gek genoeg heb ik vervolgens eerst gedacht: ‘Nou, dan ook ik nog een tweede locatie hier 300 meter verderop’. Dat werd een boutique vergaderlocatie waar een team zelfstandig terecht kon. Ik dacht dan kunnen we de drukte wat verdelen plus ik kon dan twee grote groepen tegelijkertijd aan. Qua verdienmodel dus ook wel slim. Maar dat droeg alleen maar meer bij aan mijn mate van overprikkeling. Ik had natuurlijk heb ik een team wat met mijn werkte. Ik had een aantal hosts aangenomen en mijn eigen moeder werkt ook voor mij. Zij is een super ervaren eventmanager en was toe aan een een stap terug qua werkbelasting. Ze vond het superleuk om hier aan bij te gaan dragen en was verantwoordelijk voor de events. 

Maar ook al was zij degene die je daarvoor verantwoordelijk was, uiteindelijk bleven natuurlijk wel gewoon mijn bedrijf en mensen die er kwamen, vonden het allemaal wel heel leuk om mij te ontmoeten. En terwijl er dan een team aan het vergaderen was en er iemand anders host was, gebruikte ik de locatie zelf ook om te coachen of om te werken. Ik was dan toch ook de hele tijd in gedachten bezig met met het event ook al zat ik in coachgesprekken. Dan hoorde ik bijvoorbeeld een groep keihard lachen -wat natuurlijk echt helemaal oké is-,  maar dan dacht ik bij mezelf: ‘o jee o als coach er maar geen last van heeft’. 

Het was dus alsof er de hele tijd een extra spoor open stond in mijn gedachten dat ik de hele tijd bezig was met andere mensen. En dat begon langzamerhand steeds meer energie te vreten.Ik merkte ook dat ik steeds vaker zelf thuis ging werken, wat echt heel raar is als je de meest ideale werkplek hebt gecreëerd en dat er dan alleen maar andere mensen zijn en jij zelf thuisblijft, omdat je daar nog het meest gedaan krijgt. 

Van Zone of Excellence naar Zone of Genius

Vorig jaar rond deze tijd ben ik gestart met een business coaching. Tijdens een van die sessies maakten we een vision board. Dat vind ik altijd een heel mooi middel om dingen zichtbaar te maken en ook gewoon eens te kijken: wat nou als ik nou gewoon heel intuïtief allemaal woorden, plaatjes en dingen bij elkaar raap, wat wat zegt het me dan? 

Nou, dan kom ik eigenlijk meteen bij mijn tweede punt, want daar stond daar gewoon letterlijk dingen zoals ‘ruimte nemen’, ‘neem zelf de ruimte’, plaatjes van oceanen met met zwemmende, vrije dieren erin, ‘go slow’ en noem maar op. Het deed in ieder geval heel erg duidelijk een appèl op mijn gevoel dat ik zelf die ruimte in mocht nemen. 

Ik was langzamerhand steeds meer om zelf aan het wegcijferen ten faveure van iedereen die bij mij klant wilde zijn. En het was echt steeds meer een ‘u vraagt wij draaien’ geworden, en ik voelde dus echt heel erg duidelijk die behoefte om zelf meer ruimte in te gaan nemen. 

Maar goed, je hebt ook wel een lopend bedrijf en naar de omzetten werden steeds hoger. Ik had vorig jaar in oktober mijn jaar doel voor 2019 al behaald. Daarmee had ik mezelf echt ook echt positief verrast, maar toch voelde het toen al niet goed. 

Zo kwam ik weer terug bij met mij bij mijn persoonlijke why: waarom doe ik wat ik doe? Dat is meteen het het derde punt waarbij ik dus echt terug ben gegaan naar ja, waarom? Waarom ben ik aan het ondernemen? Waarom heb ik mijn coachpraktijk? Waarom heb ik deze locatie? Alles moet bijdragen aan het laten floreren van mensen, maar daar hoor ik zelf ook echt bij. 

Dat betekent niet dat ik dat moet doen ten koste van mezelf, en ik wist dus zeker van nou dr moeten hier dingen veranderen. Ik moet zelf meer die ruimte in kunnen nemen om niet alleen andere maar ook mezelf meer te laten floreren, en ik realiseerde me dat wat ik aan het doen was met Canvas Rotterdam dat dat wat meer in mijn Zone of Excellence zit in plaats van mijn Zone of Genius. Dit komt uit het boek The Big Leap van Guy Hendricks. Het is inmiddels een boek van ruim tien jaar oud, dus de kans dat je het wel eens gehoord is aanwezig. Er bestaan vier zones. Je hebt een Zone of Incompetence, dat zijn dingen waarvan simpelweg andere mensen zijn die het echt beter kunnen dan jij. Daar zou je helemaal van weg moeten blijven. Je hebt de Zone of Competence. Dan zijn er dingen die jij prima kan, maar die anderen ook net zo goed kunnen. Dan heb je je Zone of Excellence:  dat zijn de dingen waar jij echt goed in bent en waarvan anderen ook vinden dat jij daar goed in bent. Je bent misschien ook wel beter dan anderen en daardoor kun je er ook een prima salaris mee kan verdienen. Het gevolg is dat andere mensen om jou heen zullen proberen jou in die Zone of Excellence te houden, want die denken: ‘het is toch prima. Je doet je werk gewoon goed en ook nog eens beter dan de meeste anderen. En je verdient een prima salaris bij’. 

Maar de vraag is: raakt het jou ook echt en is dit is jouw Zone of Genius? Dat is het dus niet. Kan jij hier al jouw talent in kwijt? Dus realiseer je – en dit is dus die Big Leap waar ze het over hebben – dat je echt uit die Zone of Excellence kan stappen. Dat is jouw unieke talent wat jij hebt waarmee je echt kan excelleren. Dus waarbij je helemaal in jouw kracht kan gaan staan en waarbij je niet alleen jezelf, maar alle anderen om je heen mee kunt raken, andere mensen mee kunt laten groeien. Maar die Zone of Genius is ook voor veel mensen een onontdekt potentieel. 

En als ik dan echt eerlijk was en dan keek naar wat ik met Canvas Rotterdam aan het doen was, dan was het echt in die Zone of Excellence. Ik was daar echt inderdaad heel erg goed en ik denk dat ik ook oprecht beter bent dan heel veel mensen in het neerzetten van een hele fijne locatie, waar bijna iedereen zich prettig voelt, wat een uitgesproken stijl had, waarbij gastvrijheid hoog in het vaandel stond, waarbij er door de juiste mensen aan te trekken overal goed aan werd gedacht, maar was het mijn Zone of Genius? 

Was het echt mijn unieke talent wat ik daar kon inzetten? Nee, dat was het niet, want dat zit echt in het coachen, in het mensen aanzetten tot gedragsverandering. Dat zit echt in dat stuk persoonlijke ontwikkeling en groei. Dat is waar mijn echte zone of Genius zit en waarbij het mij ook een enorme, bevrijdend gevoel kan geven en het mij daardoor ook heel veel energie oplevert, terwijl het maar niet heel erg veel energie lijkt te kosten, waarbij constant wil groeien, waarbij ik echt aangaat. 

Dus dat is eigenlijk mijn vierde reden geweest – om echt te gaan kijken naar wat ik nu aan het doen ben, is dat echt mijn unieke talent wat ik daarvoor kan inzetten? En dat was eigenlijk niet zo. 

Een nieuw begin

Ondertussen was ik natuurlijk al lang en breed in gesprek met Liesbeth, want wij hebben elkaar zo’n, drie jaar geleden leren kennen en eigenlijk kwamen we steeds vaker erachter dat enerzijds wij heel erg eenzelfde klantengroep aan een bediende waren, maar met totaal verschillende invalshoeken, maar dat we ook ondanks de verschillen in werk en ervaring achtergrond we wel heel erg zelf visie op op de wereld, delen dus die gesprekken, die waren allang gaande en we hadden al steeds vaker zoiets van weet je, er moet hier wat mee en begin 2020 hadden we uitgesproken. Oké, we gaan, we gaan ervoor, we gaan kijken op welke manier we samen verder kunnen, en dat was voor mij echt een super exciting moment, want het voelde dus voor mij dat daarmee ook de ruimte ging ontstaan om echt daadwerkelijk te stoppen met Canvas Rotterdam. In ieder geval in die hoedanigheid – en dat voelde toen al als een opluchting, terwijl we er helemaal nog niet echt daadwerkelijk waren, maar ik wist dus wel dat dit echt het juiste was om te gaan doen. Ja, en toen kwam ineens Corona in 19, de intelligente lock down en ik had 100 procent annuleringen voor kan was. Dat was natuurlijk echt ontzettend heftig, maar ook heel erg bevrijdend, want ineens hoefde ik niet meer. Ik hoefde niet meer te denken. Hoe kan ik het hier beter maken en klopt het allemaal wel en goh? We hadden het best wel vaak last van onze bovenburen en dr. Was gedoe met de airco en dat was gedoe met de verwarming. En er waren lekkages en ineens hoefde ik dat allemaal niet meer, dus dat viel echt last van mijn schouders, maar tegelijkertijd was natuurlijk ook wel. Ja, en nu Liesbeth heeft dat wel gezegd. Maar ja, dit hadden we ook niet echt helemaal meegerekend. Misschien is het voor haar ook wel fijner om groot grote denken joh. Ik ga gewoon verder met waar ik mee bezig ben. Wat doe ik mezelf aan om een locatie aan te gaan en dan samen met Iris verder te kijken hoe wij samen vorm kunnen geven aan een nieuw bedrijf, eigenlijk al na een week in die in die loopt daar een heeft Liesbeth uitgesproken van nee, we gaan er wel gewoon voor en hebben wij die eerste zes weken gebruikt om te kijken van nou: hoe gaan we dit vormgeven? Wat gaan we doen en zijn we vanaf 1 mei begonnen met en ben ik zo zoetjes aan kan was aan het uit faseren? En als je bij mij op kantoor komt, zie je wel nog steeds zelfs Canvas Rotterdam op de deur staan dus met de verhuurder, om dus te wijzigen. Dat gaat wat langzamer, maar tegelijkertijd heb ik ondertussen wel de site uit de lucht gehaald. Mensen worden doorverwezen naar naar en . 

Het grappige is dus dat er mensen wel allemaal nog bij mij terugkomen en met het verzoek om hier te kunnen mythe en dat ze het wel nog steeds heel erg graag willen. En hier en daar hebben we een paar keer. gezegd en merkte ik aan mezelf, dat is dat op het moment dat er dan vanuit het team daar vragen over kamer van hé. We hebben we weer een aanmelding gehad. Wat zullen we ermee doen? Zullen we ze wel toelaten? Ik bedoel: we hebben de ruimte nog steeds en binnen de regels van anderhalve meter kunnen nog steeds team samenkomen, en bij de Gemeente, Hogeschool en bij Nationale Nederlanden mag je helemaal niet op kantoor werken. Dus voor sommige mensen is dit ideaal om toch af en toe een keer met je team in te kunnen checken. 

En ja, dan merk ik toch dat er dan weer een soort van innerlijke pleaser wordt geactiveerd. Die denkt: oh, weet je wat? We kunnen dat toch wel doen, en het is ook wel lekker voor die omzet, want we zijn toch net aan het starten. Maar nu de regels weer strenger zijn geworden, heeft ertoe geleid dat we besloten dat we het echt niet meer doen. We gaan gewoon echt geen groep meer op locatie ontvangen. We zijn gestopt met Canvas Rotterdam. 

We hebben deze hele fijne locatie, die delen we wel nog met een klein clubje andere ondernemers, en dat is heel fijn. Maar het mag echt mijn ideale werkplek zijn. Het grappige is dus dat ik in die twee jaar tijd nu weer terug ben bij hoe het ooit bedoeld was. Het is nog steeds een hele fijne plek, zoals ik dat initieel voor ogen had. Er komen hier coaches op locatie om een sessie te doen. We hebben een klein groepje ondernemers die er een werkplek gebruikt, maar we gaan niet meer de hele tijd mensen, servicen, catering regelen en al dat soort dingen. 

Verder heeft het me vooral dus ook gewoon echt ontzettend veel geleerd en is het een waanzinnig avontuur geweest. Heeft het me hier en daar ook echt sloten met geld gekost? Heb ik echt hele kostbare fouten gemaakt? Of ja, zijn het fouten als je er zo veel van leert? En die tweede locatie heb ik binnen een jaar ook weer kunnen overdragen aan iemand anders, waardoor ik er als het ware vanaf was. En dat voelde ook al als een onwijze opluchting toentertijd. En al het geld dat je er in investeert ben jij wel voor een groot deel weer kwijt. Maar ja, het heeft me wel gewoon ontzettend veel geleerd op het gebied van ondernemerschap. En verder is het natuurlijk ook weer een onwijze persoonlijke ontwikkeling gebleken waarin het gaat over dicht bij jezelf blijven, in het belang van het helder hebben van jouw persoonlijke en en en dingen. 

Wat ik al zei over die ‘zone of Genius’ opzoeken, dat dat je uiteindelijk zo veel meer gaat geven, dus ik heb er heel erg veel van geleerd en ik kijk nu met heel veel dankbaarheid terug naar al die mooie meetings die ik hier heb gehad, alle contacten die ik aan over gehouden, het feit dat dit allemaal is bewerkstelligd zonder marketingbudget, maar allemaal doordat mensen het gewoon oprecht een fijne locatie vonden dat er vanzelf meer klanten naar mij toe kwamen. En daar ben ik onwijs dankbaar voor en nu is het gewoon een mega fijne basis vanuit door te ontwikkelen en is het dus dat door ergens mee te stoppen dat er zo ontzettend veel meer ruimte is gekomen om nieuwe dingen op te gaan zetten die veel dichter bij mij liggen.

Ik hoop je ook gewoon vooral met deze aflevering te laten zien. Dat stoppen dus ook echt een proces kan zijn dat het echt niet over één nacht ijs is. Dat het dus ook niet eens per se cijfergedreven was, maar veel meer vanuit gevoel en vanuit op op het diepste niveau mijn ‘why’ opzoeken en daarna durven luisteren en te voelen dat dat echt hetgeen is wat goed is. 

Ik ben heel erg benieuwd waar jullie zoal mee willen stoppen en wat jullie ervaring daarmee is. Ik hoop dat ik je met deze podcast aflevering heb kunnen inspireren. en ik wens je heel veel plezier toe.

Deel dit artikel via:

Deel op facebook
Deel op twitter
Deel op linkedin
Deel op pinterest
Iris en Liesbeth - Founders

hey Hallo!

Wij zijn Liesbeth en Iris,

en we staan erom bekend dat we altijd tips kunnen geven over de meest uiteenlopende onderwerpen. Daarom besloten we ze te gaan delen via deze blog. 

Voor ons geldt dat inspiratie via mega uiteenlopende wegen tot ons kan komen. Dat kan komen in de vorm van een podcast, boek of een lezing. Maar ook in de vorm van een inzicht, lifehack of tool. Het helpt ons allemaal te floreren en zo ons beste leven te leiden. Elke dag!

Dit vind je misschien Ook leuk:

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *